وقتی که تنهای تنها می شوی ،

وقتی که دوستانت ، آنها که نیازمند یاریشان هستی

درست در حساس ترین

رهایت مي كنند وقتی که در دست همانان که پشتوانه و

پشتگرمی محسوبشان می کردی ، خنجری می بینی ؛

وقتی زیر سنگی که به استواری اش سوگند می

خوردی و تکیه گاهش مي شمردی ،

ماری خفته می بینی که در تکان حادثه از خواب جهیده

است ؛

وقتی که امواج امتحان ، خاشاک دوستی های سطحی

 را می رباید و لجن متعفن

وقتی که هیچ تکیه گاهی برایت نمی ماند و هیچ دستی

 خالصانه به دوستی

گشاده نمی گردد یک ملجا و امید و پناهگاه می ماند

که هیچ حادثه ای نمی تواند او را از تو بگیرد

او حتی در مقابل بدی های تو خوبی می آورد و روی

زشتی های تو

پرده ی اغماض می افکند اگر بدانی که محبت و اشتیاق

 او به تو چقدر است

بند بند تنت از هم می گسلد حتماً دانسته ای او کیست

پس چرا در انتها به او برسی ، از او آغاز کن

خيلي سخته ببيني يه آهو اسير پنجه هاي يه شير شده !!!

 ولي

 تلخ تر از اون اينکه ببيني يه شير اسير چشمهاي يه آهو شده

خدایا دلم خیلی گرفته ،از درون تهی شدم ،خیلی

احساس خستگی میکنم اگه تو نبودی یا به حرفام گوش

 نمی دادی باید چی کار میکردم.تا وقتی که تو هستی

 دلیلی برای نا امیدی پیدا نمیکنم. خدایا کاش بذاری تو

عشق فقط عشق عباس که در راه معشوقش جانش را .دستش را با

لب تشنه داد

وفا فقط وفای عباس که همه چیزش را برای مولایش داد.

دل رحمی فقط دل رحمی عباس که نتوانست لبه تشنه بچه ها را ببیند

 و خودش را به قتلگاه فرستاد

عظمت و بزرگی فقط عباس که تا زنده بود کسی جرات نداشت به

 خیمها نزدیک شود.

فدای عشق وفا دل رحمی عظمت بزرگی و ... عباس

بر جاده هاي يخ زده ي ترديد ،در روزگار آهن و خشم و خون،در سال

 هاي منجمد اکنون ،

 آهنگ نام توست ، که چون خورشيد پاره اي،در قلب از تپش ايستاده ي

 زمان ،جوشش و